Natalee Holloway

Synopsis 

Op 30 mei 2005 verdween Natalee Holloway. Vanaf die dag is er niets, maar dan ook niets van haar vernomen. Er is alleen sprake van een vermissing, maar zelfs na ruim 3 jaar is er is nog geen enkel spoor. Geen haar, geen slipper, geen oorbel, geen dna, niets. Maar de wereld heeft in deze zaak wel direct een hoofdverdachte aangewezen. Joran van der Sloot. Na 3 jaar intensief onderzoek kan ik op basis van eerstehands getuigenverklaringen en vele documenten niet hetzelfde geloven als de ‘waarheid’ die de wereld tot op de dag vandaag is voorgeschoteld. Sterker nog, de wereld wil geloven dat de zaak met Joran stopt. Ik kan aantonen dat de zaak eigenlijk begint op het moment dat Joran Natalee op het strand achterlaat. Er is gekozen om dit verhaal op journalistiek verantwoorde wijze te vertellen om speculaties en andere verwarringen te voorkomen. Dit verhaal is puur en alleen gebaseerd op feiten en niet op ‘hearsay’. Het geeft inzicht in verborgen agenda’s, in tunnelvisie en in de kwalificatie ‘high profile’. Ik heb de grenzen van de ‘high profile’ kunnen oversteken en kom dan ook tot stuitende ontdekkingen. Waren deze feiten onderzocht zoals je zou mogen verwachten dat ze onderzocht zouden zijn, dan zou deze zaak een heel ander karakter hebben gehad en veel minder slachtoffers hebben geëist. Een verhaal waarin dan ook voor het eerst een profiel geschetst kan worden van de tot nu toe nog onbekende ‘amerikaanse’ kant van het verhaal. Een kant die duidelijk een heel ander oplossing voor ogen heeft gehad dan iedereen heeft doen vermoeden. Een kant die ook betrokken was bij plannen tot ontvoering van verdachten, mocht de zaak een wending krijgen die anders zou zijn dan zij gepland hadden. De rol van de media, de rol van de politie van de 3 landen Aruba, Nederland en Amerika, de rol van Aruba zelf, de rol van Natalee’s familie, de rol van het Witte Huis. De ervaringen van betrokkenen, het verdriet en de frustraties. Een intrigerend en spectactulair verhaal waar niets aan toeval wordt overgelaten, en het meest intrigerende in dit verhaal is dat er geen woord fictie is.